Ons het ons toer by Namutoni in Etosha begin, van daar het ons met die teerpad oor Oshivelo, Ondagwa, Oshakati tot by Ruacana (dorp) waar brandstof vol gemaak is, genoeg vir 1 200 km. Vandaar is ons na die Ruacana-valle. Alhoewel die Kunene 'n standhoudende rivier is "loop" die valle nie dwarsdeur die jaar nie, rede natuurlik die wal by Calueque om water via die hidro-stasie aan die Namibiese kant te bring vir die opwek van elektrisiteit. Met ons besoek in April / Mei 2002 was dit 'n skouspel om die valle te kon ervaar wat nog baie sterk gevloei het nadat die Kunene twee weke voor ons besoek oor sy walle was. 

Van die Lodge het ons tot by Swartbooisdrif gery en by oom Kerneels du Plessis, aangegaan waar hy onder die bome in 'n huisie woon wat van riete, bottels en modder gebou is. Oom Kerneels beveel aan dat ons nie langs die rivier met die DR3700 na Epupa moet ry nie omdat die rivier in vloed was en nog steeds hoog vloei.  Nadat ons vir oom Kerneels gegroet het is ons na die gedenkmonument, wat op 2 Julie 1953 vir die afstammelinge van die Dorslandtrekkers wat in 1928 hierlangs teruggetrek het uit Angola, opgerig is gaan kyk. Die monument is op die pad (DR3701 / 2) na Otjiveze via Ehomba en Epembe.  By die gedenkmonument is daar grafte van trekkers met bekende vanne soos Prinsloo, Robberts en Van Eck. Die omgewing word bergagtig met die Zebraberge aan ons regterkant. Van Otjiveze na Okongwati, hier kan daar by Candali Store No 3, koue Tafels gekoop word asook noodsaaklikhede soos seep ens. maar moet nie staatmaak op wonderwerke nie.

Net buite Okongwati het ons 'n tradisionele Himbakraal besoek. Hierdie kraal is gemerk dat besoekers welkom is en teen betaling kan julle gaan kyk. (Moet nie sonder toestemming by enige kraal aandoen nie.)  Moet nie baie verwag nie want afgesien van die persoon in beheer, wat die toegangsfooi buite die kraal bepaal, is daar nie baie ander wat jou verstaan nie. Van die kraal is ons verder na Epupa. Langs die pad is daar menigte voertuie wat deur landmyne opgeblaas is asook verwaarloosde windpompe wat dateer uit die grensoorlog. In die Kaokoveld is daar baie Himbas, wat bekend is vir hulle bedel, wat aanhoudend skree "sweets" en "foutous vir ten dollah". Daar is ook grafte soos die een van Ipundua Rutjindo (04.11.1915 - 01.10.1997) met al sy beeshorings en afgekamp. Ons kom nou nader aan die Zebraberge, die donker minerale, hoofsaaklik biotiek, kontrasteer duidelik met die ligter kwarts en veldspate om die nabootsing van 'n zebravel te gee, vandaar die naam Zebraberge.
 

Die rivier is kant en wal tot teen die kampplek en 'n gesig wat nie aan mens beskryf kan word nie. Maak tyd om vir meer as een dag hier te bly mooi was nog nooit lelik nie. Geriewe baie basies. Dit valle is 'n fees vir die fotograaf.  Neem genoeg film saam. 'n Digitale kamera met ekstra geheue en skootrekenaar is aanbeveelbaar. Dan praat ons nie eens van videokamera met genoeg film nie. Wat ook sterk aanbeveel word is om iemand saam te neem wat verantwoordelik is om die toer op film en band vas te lê. Hierdie persoon moet kan afklim en fotos neem en dan weer by die laaste voertuig inklim veral wanneer die terrein grof raak en nie eens te praat van die natuurskoon nie!

Sonsondergang oor Brukkaros
in die suide van Namibië.